Wirtualne Muzeum przedmiotów kultu

Virtual Museum of religious ARTifacts

Przez "przedmioty kultu" należy rozumieć wyłšcznie "przedmioty zwišzane z kultem", a nie przedmioty obdarzane religijnš czciš.

Kwakrzy w UK

Moje spotkania

Dawno, dawno temu korespondowałem z Joan, kwakierką z UK. Korespondencja trwała kilka lat i dotyczyła między innymi kwakrów czyli członków Religious Society of Friends. Później korespondencja ustała, a ja o kwakrach zapomniałem.

W 2010 roku, gdy ze względów rodzinnych, musiałem udać się do UK, Przyjaciele (Friends) pojawili się w moim życiu ponownie - już jako konkretne osoby. Okazało sie, że na ulicy, na której mieszkałem, znajduje się Quaker Meeting House, parterowy budynek z dość dużym parkingiem przed nim, budynek bez żadnych symboli świadczacych o jego religijnym przeznaczeniu. Tablica przed Quaker Meeting House zapraszała każdego w każdą niedzielę do uczestnictwa w Meetings for Worship.

Pewnej niedzieli udałem się pod Quaker Meeting House, aby uczestniczyć w ich nabożeństwie (spotkaniu modlitewnym). Po około 10 - 15 minutach pojawiła się Gulie, i wysłuchawszy mojej prośby otworzyła drzwi budynku wpuszczając mnie do środka. Po prawej stronie małego holu znajdowal się obraz o treści nawiązującej do historii kwakrów, przedstawiający Elizabeth Fry (1780 - 1845), kwakierkę, działaczkę społeczną, walczącą o poprawę losu więźniów (głównie kobiet) w Anglii. Pozostałe pomieszczenia to: toaleta, kuchnia, magazynek, bardzo duży pokój z przeszklonymi drzwiami, którymi można wyjść na część kwakierską cmentarza. oraz mała salka będąca także biblioteką. Duży pokój zawierał dużą ilość krzeseł, zegar, prosty stół, „stolik” z Biblią i Quaker Faith&Practice Book; żadnych symboli religijnych!

Po krótkim czasie pojawili sie inni kwakrzy w liczbie siedmiu osób. Przedstawiliśmy się sobie - poznałem więc, oprócz wymienionej już Gulie, Colin'a, John'a nr 1, John'a nr 2, Caroll... pozostałych imion nie pamiętam. Później, przybywając do UK jeszcze kilka razy, poznałem więcej Przyjaciół (Friends), gdyż tak się oni sami nazywają. Zadecydowałem, żeby nazywać mnie George, co odpowiada imieniu „Jerzy” i jest łatwe do wymówienia. Musiałem im trochę o sobie opowiedzieć: w jakim celu się tu w Anglii znalazłem, czy w Polsce są kwakrzy itp. itd. Trochę byli zainteesowani Polską, coś tam wiedzieli o Solidarności, Katastrofie Smoleńskiej...

Około 10.30 weszliśmy do dużego pokoju, w którym znajdowały się krzesła ustawione w podkowę, a pomiędzy nimi znajdował się „stolik” (duża metalowa taca spoczywająca na pięknie wyrzeźbionych nogach) na którym leżały: Biblia oraz Quaker Faith&Practice Book.

Nabożeństwo się zaczęło i zapanowało milczenie - najistotniejsza cześć tego spotkania modlitewnego. Po pewnym czasie jeden z uczestników wstał i wygłosił krótkie przemówienie na temat „social injustice” na świecie. Po czym znowu zapanowała cisza, która trwala i trwała aż do czasu podania sobie dłoni przez tzw. Starszych (The Elderly, czyli osoby funkcyjne), co, jak się okazuje, jest stałą praktyką kończenia takiej ceremonii. My pozostałe osoby, także podaliśmy sobie dłonie; Colin zarządził coś w rodzaju minuty ciszy (niestety, nigdy nie dowiedziałem się jaki był jej sens) i po tej „minucie ciszy” (cokolwiek to było), po godzinie Meeting for Worship zakończono. Zdarzało się, w okresie zimowym, kiedy było bardzo zimno, że skracano Meeting for Worship do 45 minut, a nabożeństwo odbywało się w małej ogrzewanej salce. Nie przypominam sobie, aby liczba osób uczestniczacych jednorazowo w takiej ceremonii była większa niż 10.

Potem zawsze następowała cześć spotkania, powiedzmy, organizacyjno - towarzysko - konsumpcyjna, podczas której częstowano herbatą, kawą, ciastkami itp., a osoby funkcyjne referowały istotne zagadnienia z życia kwakrów. Następnie, od czasu do czasu, następowała część „biznesowa”, „decyzyjna” spotkania, czyli Business Meeting, na którym to spotkaniu teoretycznie mogli być wszyscy, ale praktycznie zostawały osoby funkcyjne oraz osoby najbardziej zaangażowane w przedsięwzięcia kwakierskie; omawiano tu różne sprawy, co do których należało podjąc decyzje nierzadko finansowe.

Po pierwszym spotkaniu dostalem kilka broszurek: „Quaker Worship”, „Your first time at a Quaker meeting”, „Living what we believe” do przestudiowania.

Wspomniałem o Biblii oraz Quaker Faith&Practice Book znajdujących się zawsze w pomieszczeniu podczas spotkań modlitewnych; używano ich do odczytywania z nich fragmentów - jednego, czasami dwóch, zawsze w pozycji stojącej. Zasadą było niekomentowanie przeczytanego fragmentu. Prawdę mówiąc, nie przypominam sobie, aby kiedykolwiek odczytano jakikolwiek fragment Biblii. Praktycznie zawsze odczytywano jakiś ustęp z Quaker Faith&Practice Book, co i ja uczyniłem trzy lub cztery razy w ciągu wszystkich moich spotkań

Co zawiera Quaker Faith&Practice Book?

Wspomniana Księga (takiego zwrotu będę używał) jest zbiorem opinii, przemyśleń, sądów określonych osób na temat różnych kwestii, nie zawsze o charakterze religijnym. Wszystkie opinie pogrupowane są w rozdziały; pod każdą z nich podane jest imię i nazwisko osoby, która ją wypowiedziała. Podany jest też rok

Ksiega zawiera 678 stron, 29 rozdziałów oraz inne informacje, o których poniżej. W jej podtytule mamy informację nastepujacą: ”The book of Christian discipline of the Yearly Meeting of the Religious Society of Friends (Quakers) in Britain”. W tłumaczeniu słowo ”meeting”, tam gdzie jest pisane z małej litery, tlumaczę jako „spotkanie”. Słowo ”Practice” występujące w tytule przetłumaczyłem jako „zwyczaje”, ale przeważnie tłumaczy się to na język polski jako „praktyka”. Zwrotów typu ”Monthly Meeting”, ”Yearly Meeting”, które są użyte jako nazwy własne, nie tłumaczyłem.

Quaker Faith and Practice Book

Zawartość Księgi przedstawia się następująco:

Strona 13 - wstęp

Rozdział 1 - Advices and queries (Porady i pytania)

Rozdział 2 - Approaches to God - worship and prayer (Zbliżanie się do Boga - oddawanie czci i modlitwa)

Rozdział 3 - General Counsel on church affairs (Ogólne porady w sprawach Kościoła)

Rozdział 4 - Monthly meetings and their consistuent meetings (Miesięczne spotkania - ich struktura i zadania}

Rozdział 5 - General meetings (Spotkania ogólne)

Rozdział 6 - Yearly Meeting

Rozdział 7 - Meeting for Sufferings

Rozdział 8 - The central work of Britain Yearly Meeting (Główna działalność Britain Yearly Meeting)

Rozdział 9 - Beyond Britain Yearly Meeting (Poza Britain Yearly Meeting)

Rozdział 10 - Belonging to a Quaker meeting (Przynależność do Spotkania kwakrów)

Rozdział 11 - Membership (Członkostwo)

Rozdział 12 - Caring for one another (Wzajemna troska)

Rozdział 13 - Varieties of religious service (Rożnorodność posług religijnych)

Rozdział 14 - Finance (Finanse)

Rozdział 15 - Property and trusteeship (Własność i powiernictwo)

Rozdział 16 - Quaker marriage procedure (Kwakierska procedura małżeństwa)

Rozdział 17 - Quaker funerals and memorial meetings (Kwakierskie pogrzeby i spotkania w intencji upamiętniającej)

Rozdział 18 - Faithful lives (Żyli pełnią wiary)

Rozdział 19 - Openings (Początki Religijnego Towarzystwa Przyjaciół)

Rozdział 20 - Living faithfully today (Życie zgodne z zasadami wiary współcześnie)

Rozdział 21 - Personal journey (Etapy życia)

Rozdział 22 - Close relationships (Bliskie kontakty)

Rozdział 23 - Social responsibility (Społeczna odpowiedzialność)

Rozdział 24 - Our peace testimony (Nasze świadectwo pokoju)

Rozdział 25 - Unity of creation (Powszechna jedność)

Rozdział 26 - Reflections (Refleksje)

Rozdział 27 - Unity and diversity (Jedność i różnorodność)

Rozdział 28 - Sharing the Quaker experience (Dzielenie się kwakierskim przeżywaniem wiary)

Rozdział 29 - Leadings (Przewodnictwo)

Na końcu Księgi mamy indeksy: autorów, nazw, tytułów, tematów oraz wybór cytatów osób zwiazanych z Towarzystwem Przyjaciół.

Kim są kwakrzy?

Religious Society of Friends czyli kwakrzy ("quakers" - od słowa "quaker" czyli "drżący") mają korzenie chrześcijańskie i powstali w Anglii w XVII wieku

Kwakrzy wierzą, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy Bogiem, a jego wyznawcą; każdy człowiek zawiera coś Boskiego, coś co jest często nazywane "Boskim Światłem".

Nie posiadają duchownych ani rytuałów religijnych.

Nie celebrują żadnych świąt, takich jak Boże Narodzenie lub Wielkanoc.

Nie mają ustalonej doktryny religijnej, tak jak np. chrześcijanie.

Są pacyfistami; są przeciwni konfliktom zbrojnym i nie biorą w nich udziału.

Swoim życiem dają świadectwo takim wartościom jak: prawość, sprawiedliwość, równość, pokój...

Znani są z działań na rzecz poprawy życia społecznego (walczyli o zniesienie niewolnictwa, pomagali ofiarom wojen - za co po II wojnie światowej dostali Nagrodę Nobla) oraz z działań na rzecz ochrony środowiska naturalnego.

Do najbardziej znanych na świecie kwakrów należą:

początek strony/TOP of page, zobacz księgę gości | dopisz się do księgi

Strona główna | Mapa strony | Linki | Podziękowania | O mnie | Wystawy
Copyright © by Jerzy Grabek, e-mail: jerzybg(at)wp.pl